Gepubliceerd op vrijdag 14 december 2001 om 6:57 door Denis

Psychokinese

terug

Psychokinese

Aura Oasis Logo

Telekinese en materialisatie

Zeer kunnen we niet ingaan op de beschrijving van de grote psychokinetische verschijnselen. Deze doen zich voor in welbepaalde contexten zoals de spookverschijnselen, mirakelen, verschijningen, bezetenheid, occultisme en magie.

Kulagina

Ter illustratie willen we wel enkele voorbeelden aanhalen. Het Russische medium Nina Kulagina is in staat tussen haar handen een metalen bolletje omhoog te houden; een schoolvoorbeeld van telekinese, bewegen zonder rechtstreeks aanraken. We vestigen er de aandacht op dat er geen enkele fysische energie van haar handen uitgaat: het gaat om de factor Psi die niet met fysische middelen is aan te tonen, een psychische energie. Andere parergasten zoals Uri Geller kunnen tegelijkertijd meerdere uurwerken ontregelen, of integendeel een gans stel kapotte uurwerken in een ogenblik herstellen. (Uri Geller is wel op bedrog betrapt, maar dat werd later terug rechtgezet. Sceptici suggereerden bedrog omdat men met een goocheltruc; het lepelbuigen kon nadoen. Nadien heeft hij zich echter laten onderzoeken in meerdere onderzoekscentra en heeft hij via een rechtzaak tegenover de sceptici gelijk gekregen)

Stenenregens

In bespookte hutten van primitieve Afrikanen kon men plots een stenenregen zien ontstaan waarbij de stenen uit het niets naar beneden vallen: een voorbeeld van materialisatie. Er kunnen vingerafdrukken worden geplaatst op een wassen plaat die is opgesloten in een brandkast! Men vraagt zich af welke rol het astrale lichaam hierbij speelt. Wij willen ons vooral concentreren op de fijne psychokinetische verschijnselen die vaak relatief onopvallend zijn, wat niet betekent dat ze niet uiterst belangrijk zouden zijn. Dergelijke fenomenen deden zich ook in Wilsele en Druten Nederland voor.

Ted Serios

Vooreerst willen we een voorbeeld geven van mentale fotografie. Ted Serios is een aan lagerwal geraakt man. Het was een zware alcoholieker. De Amerikaanse psychiater Eisenbud kwam tot de ontdekking dat hij in staat was mentale beelden op een fotografische plaat af te drukken (mits hij genoeg gedronken had). Hij hield hierbij het hoofd vóór een gesloten camera, concentreerde zich erg en stootte als het ware een mentaal beeld uit dat de fotografische plaat beïnvloedde zodat een afdruk zichtbaar werd. Ted Serios heeft zelfs dergelijke proefnemingen gedaan voor de Duitse televisie waarbij men een vluchtig beeld zag verschijnen in de televisiecamera. Blijkbaar was Ted Serios in staat via zijn mentaal beeld de moleculen van de fotografische plaat zo te gaan herschikken als een overeenkomstige lichtinval zou hebben gedaan. De psychokinese herschikte de moleculen op de donkere plaat zodat bij afdruk een beeld zichtbaar werd!

Andere

Deze fijne psychokinese is nu reeds talloze malen aangetoond geworden. Zij doet zich vooral voor bij “spiritual healing”; genezing door handoplegging of zegening of gewoon zuiver mentaal. Dergelijke mensen zijn bijvoorbeeld in staat het radioactief verval van een isotoop te beïnvloeden! Bepaalde genezers kunnen bacterieculturen beïnvloeden door hen ofwel vernietigend ofwel stimulerend te benaderen: men laat de culturen dan nog een tijdje groeien waarna ze met verfijnde technieken worden gewogen. Het resultaat wijst erop dat de negatief beïnvloedde culturen veel minder ontwikkelden dan de positief beïnvloedde. Ofwel brengt men kleine huidwonden aan in de hals van muizen of ratten. Enkele diertjes worden door de handen van de genezer behandeld, andere niet. Men kan dan proefondervindelijk vaststellen dat de genezer wel degelijk het herstelproces weet te versnellen. In Amerika was er zelfs een katholieke non die de activiteit van Kristallijn trypsine, een spijsverteringsenzym, naging. De trypsine werd eerst voor de helft inactief gestraald door röntgenstralen. Toen kwam er een gebedsgenezer die een zegening uitvoerde; nadien bleek de trypsine onder labovoorwaarden terug normaal actief te zijn.

In dit artikel zouden we het verder willen hebben over een heel belangrijke zaak; nl. het subtiele samenspel tussen psychokinese, psychosomatiek en suggestie. We hebben reeds gezien hoe bepaalde genezers door psychokinese de moleculen van de zieke celstructuren weten te beïnvloeden zodat een snel herstel optreedt. Anderzijds willen we ook wijzen op de enorme invloed van de psychosomatiek op het lichaam: de invloed van onze psychische gesteldheid op het functioneren van onze organen. Talrijke ziekten zijn gekend van psychosomatische oorsprong: bv. de maagzweer die ontstaat door stress en spanning (tegenwoordig heeft men ook een bacterie gevonden die verantwoordelijk is voor de maagzweer, men mag echter ook niet vergeten dat zelfs een psychosomatische aandoening aanwijsbare verklaringen heeft, meestal in de vorm van een verminderde weerstand), de hoge bloeddruk die optreedt na jarenlange gejaagdheid en rusteloosheid. Maar wij willen het meer hebben over de kracht die het psychische heeft over de fysische gesteldheid van het lichaam. Carl Simonton is een jong Amerikaanse arts, gespecialiseerd in de radiotherapie, de bestraling van kankerpatiënten. Het viel hem bij een aantal van zijn vrouwelijke patiënten met baarmoederhalskanker op dat ze allen enkele maanden voordien een belangrijk psychisch trauma hadden opgelopen. Ze waren bijvoorbeeld verlaten geworden door hun echtgenoot, ofwel waren ouder wordende kinderen het huis uitgegaan: ze hadden allen sterk het gevoel dat ze er niet meer nodig waren, dat ze niet bemind waren.

Uitgaande van deze vaststelling, en wegens het feit dat hij allang geïnteresseerd was in meditatie, besloot Simonton zijn patiënten aan te zetten hun kankergezwel met psychische middelen te bestrijden. Hij deelde hen mee waar ze aan toe waren en legde hen uit wat kanker precies is. Hij zegde dat het een woekering van cellen was waartegen het lichaam bepaalde afweermechanismen heeft, o.a. de witte bloedcellen die als soldaten tegen deze cellen ten strijde trekken. Hij stelde de patiënten dan een meditatie voor die enkele malen per dag moest worden uitgevoerd, waarbij ze zich intensief voorstelden dat ze de strijd aanbonden tegen de kanker en hun natuurlijke verdedigingsmiddelen intensifiëren. De resultaten waren als volgt: een eerste groep die hier in de meditatie geloofde en die slechts onvoldoende uitvoerde had geen duidelijk resultaat; een tweede groep had reeds een manifeste verbetering; maar de derde groep, bestaande uit 8 à 9 personen, verbeterde spectaculair. Het waren deze mensen die vast in de meditatie geloofden, ze regelmatig uitvoerden en bovendien creatief waren in het uitvinden van nieuwe meditatietechnieken. We zien dus dat zelfs een praktisch ongeneeslijke kanker in 9 gevallen op 10 tot genezing komt of spectaculair verbetert door de psychosomatiek efficiënt aan te wenden!

Een ander sprekend voorbeeld is het volgende. Een man was aangetast door een terminale ongeneeslijke keelkanker. Hij moest gevoed worden met een sonde en was er erg aan toe. Niettemin had hij een vast vertrouwen in zijn arts en toen hij vernam dat deze opzoekingswerk deed naar een middel tegen kanker, verzocht hij hem het middel zonder uitstel toe te dienen. De arts merkte op dat het middel nog niet volledig klaar was en nog in een proefstadium, maar de patiënt smeekte hem het toe te dienen. Hij kreeg het middel en verbeterde spectaculair. Niet alleen kon hij zijn vroeger zakenleven hervatten, hij kon zelfs de vluchten met zijn privé-vliegtuig hernemen. Enkele maanden later vernam hij echter onrechtstreeks dat er nog heel wat twijfel bestond omtrent het product dat hem was toegediend geworden. Hij verloor zijn vertrouwen en enkele dagen later moest hij in dezelfde erbarmelijke omstandigheden worden opgenomen. Deze man was kort daarop in een dergelijk eindstadium aanbeland dat de arts ten einde raad was. Toen besloot hij een leugen te verzinnen en hij zei: ‘het product dat we u de vorige maal gegeven hebben was inderdaad nog niet efficiënt genoeg om een blijvende genezing te verzekeren, maar thans hebben we nieuwe vorderingen gemaakt en hebben we het product kunnen uitzuiveren’. We verwachten er wonderen van. De man genas opnieuw even spectaculair. Toen hij een zestal maand later echter uit officiële bron vernam dat het toegediende product waardeloos was en uit de handel was genomen stortte hij opnieuw in elkaar. Hij overleed enkele dagen later. Dit voorbeeld is weliswaar uitzonderlijk maar het brengt toch een indrukwekkende illustratie van de macht van de geest over het lichaam.

Suggestie

Ook de suggestie heeft ongelooflijke kracht. Volgend luguber voorbeeld heeft zich in Frankrijk afgespeeld, nu reeds vele jaren geleden. Een man was wegens een misdaad ter dood veroordeeld. Toen besloot een geneesheer tot volgend experiment. Hij ging de veroordeelde en zei tot hem: “ge weet dat ge ter dood veroordeeld zijt, daaraan kan ik niets veranderen. Maar als je met mij meewerkt zal de wijze waarop je dood wordt uitgevoerd voor u veel aantrekkelijker zijn. Wij hebben opgemerkt dat ge bloed hebt met een uitzonderlijke bloedgroep. Dit bloed is voor ons zeer waardevol. Ik stel u het volgende voor: we nemen u op in het ziekenhuis, we brengen u naar de operatiekamer en daar ontnemen we u uw bloed via een infuus. Je zult daar nauwelijks iets voelen, je zult wat loom en slaperig worden. Alleszins een veel aangenamer manier van sterven dan gehangen te worden.” De man stemde toe. Hij werd op de operatietafel gelegd, er werden hem baxters aangelegd, de geneesheer gaf met een scalpel een klein druk ter hoogte van de hals, echter zonder in te snijden. Maar er liep wat vocht de drukplaats naar beneden, er was een darm rond de hals aangebracht waarin warm water stroomde – kortom alles was enorm suggestief voor de echtheid van de bloedafname. En de veroordeelde stierf! Het hele gebeuren was zo suggestief dat zich voordeed wat hij verwachte, tot het sterven toe! De kracht van de suggestie reikt veel verder dan men normaler wijze vermoed. Men iemand onder hypnose brengen en hem suggereren dat hij wordt aangeraakt door een gloeiend voorwerp. Men ziet dan brandblaren verschijnen, hoewel het voorwerp in werkelijkheid niet opgewarmd is! Men kan iemand onder hypnose suggereren dat hij zoetig eet. Een daarop aansluitende bloedcontrole toont aan dat de bloedsuikerspiegel gestegen is! Deze verschijnselen kan men ook proefondervindelijk nagaan, o.a. met de pletmimograaf een toestel dat analogie vertoont met de leugendetector. Het toestel bevat een soort conus waarin men de vinger moet steken. Het toestel registreert dan op een zeer gevoelige wijze de variaties die zich voordoen in de bloedcapitillairen van deze vinger. En dan merken we tot onze grote verbazing dat elke gemoedsverandering, elke wens, elke gedachte, zich uitdrukt in de diameter van de capillairen!

Er ontstaat geen enkele psychische rimpel of deze drukt zich uit in de toestand van de bloedvaten. En dat niet alleen voor de bewuste processen: ook het onbewuste wordt er door gedetecteerd. M.a.w. het gebeuren is zo gevoelig dat men er de extrasensoriële prikkel mee kan registreren op het ogenblik dat ze de hersenen bereiken, nog vóór ze bewust worden! Een type voorbeeld van een dergelijke proefneming is de volgende. Een moeder en haar zoontje worden in een labo ontvangen, het zoontje wordt weggebracht om in een andere kamer rekensommen te maken. Beiden worden aangeschakeld aan de pletmimograaf. De moeder weet niet wat haar zoontje doet of waar het verblijft. Het spreekt vanzelf dat ze met haar aandacht voortdurend bij hem is. Op het ogenblik dat men het kind laat beginnen met de rekensommen ziet men zijn pletmimografische curven dalen: zijn mentale toestand is geconcentreerd op de relatief eenvoudige rekensom en komt tot rust. Men ziet tegelijkertijd ook een daling in de pletmimografische van de moeder!

Een meer typisch Amerikaanse proef is de volgende. Men nodigt koppels uit naar het laboratorium en men schakelt beiden aan de pletmimograaf, elk in een afzonderlijke kamer. Dan krijgt de man dia’s te zien. Neutrale dia’s, bijvoorbeeld een reis, maar plots zit tussen deze dia’s de foto van een vroegere verloofde! Men ziet dan natuurlijk de pletmimografische curve met een ruk omhoog gaan. Maar op de echtgenote vertoont dezelfde ruk naar boven hoewel zij geen dia’s te zien krijgt. Het spreekt vanzelf dat de psychosomatiek en de suggestie niet rechtstreeks tot de parapsychologie behoren. Maar ik wil vooral de aandacht vestigen op het feit dat zij samen met de psychokinese de deur openen naar de meest wonderbare beïnvloedingen op gebied van lichaam en gezondheid. Zoals we met het helder waarnemen een poort hebben geopend naar een wereld met grenzeloze mogelijkheden qua informatie, zo hebben we hier de deur geopend naar het totale overwicht van de geest op de materie.

	 Denis  

© 2006 Aura-Oasis – Denis Dhondt